Switch!

Stephen Hoogenboom 26-6-2018 10:46
Categorieën: Columns

Veel mensen die al langer werken hebben juist in deze tijd van het jaar die ene gedachte: ‘Wordt het niet eens tijd voor iets héél, héél anders? Tijd voor een loopbaanswitch?’ Dat is een heel gezonde impuls, tenminste, als je kijkt op de lange termijn.

Tijdens de zomervakantie, op een camping in Kroatië of in een huisje in Bretagne voor mijn part, ver weg van de dagelijkse rompslomp, kun je ontdekken dat je huidige baan niet meer is wat je wilt. De voorspelbare vergaderingen. De uitvallen van je baas. Het geprofileer, het ellebogenwerk. Of, erger nog: de zinloosheid en inwisselbaarheid van wat je doet….

De redenen om bij jezelf te rade te gaan of je nog wel op je plek zit, terwijl je bivakkeert in je zomerhuisje of je tentje, zijn divers. Naarmate je ouder wordt, kan het steeds moeilijker worden om mee te komen in een rap veranderende arbeidsmarkt. Je beroep kan zomaar verdwijnen door innovatie en globalisering. Je moet langer doorwerken tot je pensioen. Maar ook kan het zijn dat je onvervulde dromen hebt, de wens om meer met je talenten te doen.

Er zijn mensen die op zo’n moment zelfs een radicale carrièreswitch maken. In de documentaire van Midlife Twist van Nikki Boomsma komt bijvoorbeeld een voormalig arts aan het woord.

“Dat dokter worden”, zegt de man, “was voor mij altijd een manier om met dat vreselijke feit om te gaan dat we allemaal doodgaan, en niet altijd netjes na tachtig jaar. De rol die je dan op je neemt om mensen beter te maken is natuurlijk een hele zinvolle activiteit.”

Toch vond hij het arts-zijn op den duur een keurslijf. En op een zeker moment, nu vijfentwintig jaar geleden, gooide hij zelfs het bijltje erbij neer. “Daarmee kreeg ik echt ruimte, wat ook heel beangstigend was.” Via-via kwam hij in de bouw terecht als stukadoor en klusser.“ Na een paar maanden [voelde ik] dat mijn ziel weer in mij terugkeerde. Ik dacht: ik ben er weer!”

Rob Witjes, hoofd Arbeidsmarktinformatie bij het UWV, heeft becijferd dat 750.000 mensen in 2017 in een heel nieuw beroep startten. 45% daarvan deed dit bij de eigen werkgever, de overige 55% is heel divers.

Binnen de branche waarin ik werkzaam ben, arbo en verzuim, is er steeds meer oog voor de mensen die zich regelmatig ziek melden, niet omdat er fysiek veel aan de hand is, maar omdat ze uitgekeken zijn op hun werk. Veel beroepen zijn bovendien volledig van karakter veranderd.

Kijk maar eens naar de overheidssector. De sociale kanten van de verzorgingsstaat worden steeds meer vervangen door dwang en drang. Een professional die ooit als Bijstandsmaatschappelijk Werker is begonnen heet nu Medewerker Fraudepreventie. Een voormalig Jeugdmaatschappelijk Werker: inmiddels een Medewerker Gedwongen Kader.

Veel mensen wachten lang, soms te lang met het maken van een nieuwe stap. “Je ziet een aantal mensen die - het klinkt een beetje raar om te zeggen - een periode van werkloosheid nodig hebben om een rigoureuze stap te zetten', zegt Witjes. “Op het moment dat bijvoorbeeld sprake is van een reorganisatie of faillissement, dan zie je dat mensen ineens gedwongen worden om na te denken: wat vind ik nou echt leuk, en waar ga ik nou voor?”

Dat een switch niet alleen maar ‘leuk’ is bevestigt de arts-die-stukadoor-werd in Midlife Switch:

“Als je wat je 20 jaar lang hebt gezien als je bestemming afgooit -zomaar, weg!- kom je in een gigantisch gat terecht. Maar ja, dat was blijkbaar de ruimte die ik moest maken. Je doet het, omdat je niet anders kan.”

Stephen Hoogenboom
Op eigen titel geschreven

Reageer