Overal vacatures, maar de 50-plusser komt moeilijk aan een baan

Clarissa Liesdek, 4 maart 2019

De werkloosheidscijfers zijn laag, terwijl er veel vacatures te vervullen zijn. Ondanks deze krappe arbeidsmarkt is het voor veel 50-plussers lastig om een baan te vinden.

Waarom lukt het werkzoekende ouderen niet om een baan te vinden? Er zijn maar liefst 264.000 vacatures. De verklaring moet worden gezocht in de banen die deze werklozen zoeken: die zijn er niet (meer). Omscholing is dan noodzakelijk. Betere presentatievaardigheden zouden ook helpen, denkt Anne-Marije Buckens, directeur van loopbaanadvies- en bemiddelingsbureau 50 Company. "Millennials leren op school hoe zij zichzelf moeten presenteren. Deze generatie heeft dat nooit geleerd, waardoor zij vaker buiten de boot valt."

Daarbij ziet Buckens dat veel ouderen een te klein netwerk hebben. "Mensen vinden vaak een baan via een contact binnen een bedrijf. Ongeveer 80 procent van alle vacatures wordt zo ingevuld. Een groot netwerk is dus belangrijk."
Hoe zien werkzoekende vijftigers het zelf? Trouw sprak er drie.

Van branche wisselen is onmogelijk

Jörgen Hulst (52) was 13 jaar accountmanager in de textielsector.

Eind 2013 stopte hij met zijn werk als accountmanager omdat hij een eigen bedrijf wilde beginnen. "Mijn interesse ligt bij fotografie en het maken van websites." Het wilde niet erg vlotten. "Het duurt jaren voordat een bedrijf goed loopt. Ik haalde niet genoeg opdrachten binnen."
Hij ging solliciteren, verstuurde zo'n 120 sollicitaties in negen maanden. Met zijn werkervaring hoopte hij op een goedbetaalde baan. Maar het werk dat hem werd aangeboden, was altijd tijdelijk. Zo werkte hij bijvoorbeeld even voor een drukkerij.

Zijn leeftijd hielp ook niet. "Ik kreeg van recruiters te horen dat ik als 40-plusser geen kans meer maakte op een baan in de textielindustrie, maar ik had alleen ervaring in die sector", vertelt hij. "Werkgevers zochten oudere mensen voor leidinggevende functies, maar die ervaring had ik niet."
Hij vindt het zonde hoe de arbeidsmarkt omgaat met ouderen. "Deze generatie krijgt de kans niet om van branche te wisselen. Solliciteren is dan zinloos."

Vorig jaar kreeg hij weer een aantal opdrachten voor zijn bedrijfje. "Geweldig, daar word ik gelukkig van." Ook sorteert hij pakketten bij postbedrijf DHL. "Niet mijn droombaan, maar ik betaal mijn huis ervan."

Vind ik wel een baan in een andere sector?

René de Wit (50) werkte 22 jaar als medewerker buitendienst in de logistiek.

Twee jaar geleden verloor hij zijn baan als bemiddelaar tussen het bedrijf en mogelijke klanten. Een nieuwe baan heeft hij nog niet gevonden. In de logistieke sector is veel vraag naar vrachtwagenchauffeurs, maar dat is niets voor hem. "Ik werk graag met mensen. Als chauffeur ben je vaak alleen. Ik weet nu al dat ik daar niet gelukkig van wordt."

De Wit ziet omscholing ook niet zo zitten. "Ik kan geen dagopleiding volgen, want dan ben ik niet beschikbaar voor arbeid (een voorwaarde voor een WW-uitkering, red.). Ook garandeert niemand mij dat ik een baan kan vinden in een andere sector."

Zo'n vijftien à twintig keer per maand solliciteert De Wit. "Ik word vaak uitgenodigd voor een gesprek, maar verder komt het niet. Een paar weken later krijg je een mail, waarin staat dat ik niet de geschikte kandidaat ben. Ik vind het jammer dat werkgevers niet specifiek vertellen waar het mij aan ontbreekt." Dat het aan zijn leeftijd ligt, durft hij niet te zeggen. Een werkgever zegt nooit dat iemand een baan niet krijgt omdat de kandidaat te oud is. Dat mag ook niet, omdat het bedrijf zich dan schuldig zou maken aan leeftijdsdiscriminatie. Ondanks alle tegenslagen, geeft De Wit het niet op. "Ik moet doorgaan. Het is niet anders."

Ik wil iets blijven betekenen

Elma Bos (54) werkte 33 jaar voor de gemeente Deventer.

Door bezuinigingen verloor zij haar baan als communicatiemedewerker. "Werken bij de gemeente was mijn droombaan. Mijn ontslag kwam hard aan. Het voelde alsof ze mijn kind afpakten", zegt Bos. De gemeente betaalt haar door tot oktober 2019. Zij hoopt op een andere baan bij de gemeente. Ze kent er veel mensen en heeft collega's laten weten dat ze graag in Deventer blijft. Bos volgt ook een netwerktraining, waar ze leert hoe je op LinkedIn een profiel maakt dat werkgevers aanspreekt.

Ze vult haar dagen met vrijwilligerswerk. Zo schrijft ze artikelen voor een kroegblad. "Ik ga niet bij de pakken neer zitten. Ik wil bezig blijven en nog wat betekenen voor de buurt."

Als het niet lukt om een andere baan te vinden, overweegt Bos zich om te scholen tot leerkracht. Ze denkt dat het onderwijs staat te springen om 50-plussers. "Oudere mensen hebben meer levenservaring en hebben zelf kinderen opgevoed. Werken in de zorg zou ook kunnen, maar vanwege het zware werk zoeken werkgevers in die sector wellicht naar jonge mensen."

Bos is ervan overtuigd dat ze een baan zal vinden. "Als 50-plusser moet je je blijven ontwikkelen. Dat maakt je aantrekkelijker voor de werkgever", zegt ze.

Bron: Trouw